Ως «ιεροφάντη» της ελληνικής γλώσσας χαρακτήρισε ο Σίμος Κεδίκογλου τον καθηγητή Γλωσσολογίας και τ. πρύτανη του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη, τον οποίο και ευχαρίστησε θερμά για την παρουσία του στην εκδήλωση, που διοργάνωσε ο Σύλλογος Διδασκόντων του 7ου Δημοτικού Σχολείου Χαλκίδας με θέμα «Ο ρόλος του σχολείου των δασκάλων και των γονέων στην κατάκτηση της μητρικής γλώσσας».
Ο Σίμος Κεδίκογλου τόνισε ότι η ελληνική γλώσσα είναι ό, τι πιο ιερό έχουμε. Αποτελεί το συνδετικό κρίκο από την αρχή της ιστορίας μας μέχρι σήμερα και είναι σημαντικό να μάθουμε να τη χρησιμοποιούμε σωστά, αλλά και να την εξελίσσουμε.
Σχετικά με το ρόλο των εκπαιδευτικών και των γονέων στην κατάκτηση της γλώσσας μας, ανέφερε προσωπικά παραδείγματα, επισημαίνοντας τη σημασία του να μπορεί κανείς να δημιουργεί κατάλληλα ερεθίσματα για τη σωστή χρήση της μητρικής του γλώσσας, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «είμαι από την πρώτη γενιά που έμαθε να μη σέβεται τη γλώσσα. Είμαι από τη γενιά που πανηγύρισε, όταν οι έξι πτώσεις γίνανε τέσσερις, όταν καταργηθήκανε τα πνεύματα και όταν γίνανε πιο εύκολες οι εξετάσεις. Αυτό ήταν ένα πνεύμα που μάς διαπότισε συνολικότερα και μάς έκανε κακό. Επειδή το θέμα είναι ο ρόλος των εκπαιδευτικών και των γονιών, είχα την ατυχία σαν γενιά να έχουμε λάθος μυαλά. Θυμάμαι να λέω στην φιλόλογο, γιατί να μάθω αρχαία είναι μια νεκρή γλώσσα, και είχα και την ατυχία να μην έχουν τη φαντασία οι εκπαιδευτικοί της εποχής μου να αντιμετωπίσουν αυτές τι προκλήσεις. Έχω την τύχη να έχω μια υπέροχη μητέρα , οι περισσότεροι γνωρίζετε τον πατέρα μου, σας πληροφορώ, ότι η Βενετσιάνα Κεδίκογλου είναι ακόμα καλύτερη. Με έμαθε να αγαπάω τη γλώσσα, να μιλάω σωστά, με έμαθε, ότι θα έρθω σπίτι στη μιάμιση και όχι στις μιάμιση , με έμαθε να προσέχω τη λεπτομέρεια της γλώσσας και ήταν πολύ σημαντικό. Μετά έμαθα τι έχασα, όταν πήγα στη Ρωσία και ανακάλυψα ότι τα αρχαία ελληνικά που εγώ είχα απορρίψει σαν γλώσσα ήταν η βάση, η ρίζα μίας ξένης γλώσσας, γιατί τα ρωσικά έχουν το ίδιο συντακτικό και την ίδια γραμματική με τα αρχαία ελληνικά. Τα ρωσικά μοιάζουν πιο πολύ με τα αρχαία ελληνικά από ότι τα αρχαία ελληνικά με τα νέα ελληνικά. Έχουμε έναν πλούτο που δεν πρέπει να τον χάσουμε».
