Ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2026 αποτελεί τον οδικό χάρτη της κυβερνητικής παρέμβασης στο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι και επιβεβαιώνει, για ακόμη μία χρονιά, τον σταθερό και απαράλλακτο προσανατολισμό της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στη δημοσιονομική υπευθυνότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.
Όπως τόνισε ο Βουλευτής Ευβοίας της Νέας Δημοκρατίας, Σίμος Κεδίκογλου, η προσήλωση σε ένα σταθερό και κοστολογημένο σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης, μέσω της βελτίωσης του οικονομικού περιβάλλοντος, των τολμηρών μεταρρυθμίσεων και της ενίσχυσης των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, αποδίδει απτά αποτελέσματα. Η Ελλάδα, από παράδειγμα προς αποφυγή, έχει μετατραπεί σε ευρωπαϊκό πρότυπο, γεγονός που αποτυπώνεται και στην πρόωρη αποπληρωμή δανειακών υποχρεώσεων, αποκαθιστώντας σταδιακά μια μεγάλη αδικία των μνημονιακών χρόνων: τη μεταφορά βαρών στις επόμενες γενιές.
Η διεθνής αναγνώριση του ελληνικού επιτεύγματος συμβολίζεται και με την ομόφωνη εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup. Μια εξέλιξη που, όπως σημείωσε ο κ. Κεδίκογλου, ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή συζήτηση για την ανάγκη βαθύτερης ενοποίησης και άρσης των εμποδίων στις ενδοευρωπαϊκές οικονομικές συναλλαγές, σε μια εποχή έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Σίμος Κεδίκογλου στον αγροτικό τομέα, τονίζοντας τη στρατηγική σημασία των αγροτών για την κοινωνική συνοχή, τη δημογραφική ενίσχυση και τη διατροφική αυτάρκεια της χώρας. Υπογράμμισε την ανάγκη εξυγίανσης του συστήματος επιδοτήσεων, με σύγχρονα εργαλεία ελέγχου, αλλά και τη μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που θα καθιστά τον αγρότη αυτάρκη και επιχειρηματικά ισχυρό. Στόχος είναι η μείωση του χάσματος «από το χωράφι στο ράφι», η ενίσχυση της προστιθέμενης αξίας των ελληνικών προϊόντων και η προσέλκυση νέων στον πρωτογενή τομέα.
Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη προσαρμογής στην κλιματική κρίση, με αλλαγές στο ασφαλιστικό μοντέλο της αγροτικής παραγωγής, συνέργειες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής, ιδίως στην ενέργεια και στα αγροτικά εφόδια.
Κλείνοντας, ο Σίμος Κεδίκογλου αναφέρθηκε στην Εύβοια, η οποία ανασυγκροτείται μετά τις φυσικές καταστροφές και εισέρχεται σε μια νέα αναπτυξιακή φάση. Η υλοποίηση μεγάλων οδικών έργων, όπως η παράκαμψη της Χαλκίδας, η προώθηση του βόρειου οδικού άξονα και η σύνδεση Χαλκίδας–Κύμης, καθώς και ο στρατηγικός στόχος της μεταφοράς του λιμένα Χαλκίδας στη βοιωτική ακτή, αποτελούν απτές αποδείξεις του βελτιωμένου επενδυτικού περιβάλλοντος και της αναπτυξιακής δυναμικής της περιοχής.
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του:
Ο Προϋπολογισμός του Κράτους αποτελεί τον οδικό χάρτη για την παρέμβαση της Κυβέρνησης στο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Και ο προϋπολογισμός του 2026 επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά ότι η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει στην πυξίδα της απαράλλακτο προσανατολισμό.
Η προσήλωση στο σταθερό και κοστολογημένο σχέδιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης μέσω της βελτίωσης του οικονομικού περιβάλλοντος, των τολμηρών μεταρρυθμίσεων, της ενδυνάμωσης της ανάπτυξης και της ενίσχυσης των ευάλωτων στο μέγιστο δυνατό βαθμό -ενίσχυση που βαίνει αυξανόμενη- αποδίδει καρπούς.
Από παράδειγμα προς αποφυγή, η Ελλάδα έγινε πρότυπο, ακόμα και για χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία -την τελευταία μάλιστα τη βοηθήσαμε πρόσφατα να ελαφρύνει το οξύ δημοσιονομικό της πρόβλημα με την πρόωρη αποπληρωμή δανείων μας.
Η πρόωρη πληρωμή δανειακών μας υποχρεώσεων δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε, γιατί συντελεί στη σταδιακή άρση της μεγαλύτερης -κατά τη γνώμη μου- αδικίας στα χρόνια των μνημονίων: την υποθήκευση του μέλλοντος μας, τη μεταφορά βαρών στα παιδιά μας και στα παιδιά τους.
Η αναγνώριση του ελληνικού επιτεύγματος συμβολίζεται με τον πλέον εύγλωττο τρόπον στην ομόφωνη εκλογή στην προεδρία του Eurogroup του Κυριάκου Πιερρακάκη, τον οποίο θέλω κι εγώ με τη σειρά μου να συγχαρώ θερμότατα!
Νιώθω ιδιαίτερη χαρά για την εξέλιξη αυτή όχι μόνο γιατί ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι Έλληνας, αλλά και γιατί είναι ένας γνήσιος ευρωπαϊστής. Εξ όσων γνωρίζω είναι ο μόνος Ευρωπαίος υπουργός Οικονομίας που έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην ανάγκη εξεύρεσης λύσεων στα προβλήματα που έθεσε ο Μάριο Ντράγκι στο γνωστό άρθρο του στους Financial Times για τα εμπόδια που βάζει η Ευρώπη στον εαυτό της, με τις δυσκολίες στις εμπορικές και ευρύτερα οικονομικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
Σε μια εποχή ραγδαίων -και τεκτονικών θα έλεγα- αλλαγών στο παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό, η απάντηση της Ευρώπης πρέπει να είναι μόνο μία: η ενίσχυση της ενότητάς της, άλλος ένας λόγος που πιστεύω ότι ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι ο κατάλληλος Ευρωπαίος στην κατάλληλη θέση.
Η Ελλάδα πρέπει να συνεργάζεται, αλλά και να ηγείται -όπως έκανε στην υγειονομική κρίση. Υπό το πρίσμα αυτό θα ήθελα να δούμε το μεγάλο θέμα των ημερών, το αγροτικό, στη μεσομακροπρόθεσμη διάστασή του.
Βραχυπρόθεσμα, άμεσα πρέπει και είμαι σίγουρος ότι θα βρεθεί λύση μέσω ειλικρινούς διαλόγου, γιατί όλοι αναγνωρίζουμε τη μείζονα σημασία των αγροτών για την κοινωνία μας.
Διατηρούν την εδαφική μας συνοχή (γιατί αν ερημώσει η ύπαιθρος, η φύση δεν αγαπάει το κενό) συνεισφέρουν στο δημογραφικό (γιατί κατά κανόνα έχουν πολυμελείς οικογένειες), φροντίζουν για την ενίσχυση της διατροφικής μας αυτάρκειας (την οποία στην εποχή μας θεωρώ ανάλογη της αμυντικής μας επάρκειας).
Η εξυγίανση του συστήματος των επιδοτήσεων είναι εκ των ουκ άνευ -όχι γιατί μας το λένε οι Ευρωπαίοι, αλλά γιατί είναι το δίκαιο και το σωστό. Το ηλεκτρονικό μητρώο και το τσιπάκι στα αιγοπρόβατα π.χ. θα τερματίσει την ιστορία με τα βοσκοτόπια.
Άλλο ένα παράδειγμα σύγχρονου τρόπου ελέγχου είναι στη βιολογική μελισσοκομία, μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά μέσω της προμήθειας των απαραίτητων βιολογικών πρώτων υλών. Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε να εξυγιάνουμε το σύστημα.
Ας δούμε όμως λίγο το μέλλον. Τι θα κάνουμε εάν περιοριστούν οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις; Ενδεχόμενο απευκταίο, αλλά δυστυχώς όχι απίθανο. Πρέπει να κάνουμε τον αγρότη μας όχι μόνον αυτάρκη, αλλά και πρότυπο που να θέλουν να ακολουθήσουν οι νέοι.
Πρέπει να καταπολεμήσουμε το χάσμα τιμών από το χωράφι στο ράφι. Πώς θα το κάνουμε αυτό; Επιγραμματικά πρέπει να κάνουμε τον αγρότη-επιχειρηματία, με την απαραίτητη γεωτεχνική και οικονομολογική υποστήριξη.
Πρέπει να υπάρξουν συνενώσεις -όχι σαν τους προβληματικούς συνεταιρισμούς του παρελθόντος, αλλά με τη δημιουργία αγροτικών εταιρειών σε επίπεδο δήμων, που θα έχουν ιδιωτικοοικονομική διαχείριση, που θα μπορούν να πιστοποιούν, να μεταποιούν, να τυποποιούν και να συσκευάζουν τα προϊόντα.
Που θα έχουν μαζική παραγωγή, για να έρχονται απευθείας σε επαφή με την αγορά, με τα σουπερμάρκετ, παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες. Δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό- θα ακολουθήσουμε το παράδειγμα εξαιρετικά επιτυχημένων στον τομέα αυτό χωρών, όπως η Ολλανδία και η Δανία, που δίνουν προστιθέμενη αξία στα προϊόντα των αγροτών.
Και επειδή ζούμε στην εποχή της κλιματικής κρίσης, πρέπει να αλλάξουμε ασφαλιστικό μοντέλο. Να υπάρξει συνέργεια του δημόσιου ασφαλιστικού οργανισμού με τον ιδιωτικό τομέα, κατά το πρότυπο της Ισπανίας. Και φυσικά πρέπει με κάθε τρόπο να μειώσουμε το κόστος παραγωγής.
Το ενεργειακό και τα καύσιμα είναι μία αρχή, αλλά πρέπει και να φροντίσουμε να έχουμε ουσιαστική εθνική παραγωγή λιπασμάτων.
Πρέπει να αλλάξουμε πολλά, ώστε οι αγρότες μας να είναι αυτάρκεις, να καρπώνονται τον μόχθο τους, αλλά και τα συγκριτικά, ποιοτικά πλεονεκτήματα του τόπου μας — γιατί πρέπει να θέλουν οι νέοι να μπουν στον αγροτικό τομέα.
Κλείνοντας, θέλω να αναφερθώ στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Εύβοια, που ανασυγκροτείται μετά τις φυσικές καταστροφές και έχει ακόμη περισσότερους λόγους να συνεχισθεί η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Που έχει πικρή εμπειρία από το ΠΑΣΟΚ (με τον αποκλεισμό της από τα διευρωπαϊκά δίκτυα το 2000) και τον ΣΥΡΙΖΑ (που απένταξε τα οδικά έργα της από το ΕΣΠΑ).
Επιτέλους υλοποιείται το πρώτο μεγάλο έργο στην πατρίδα μου μετά από 40 χρόνια: η παράκαμψη της Χαλκίδας (ας όψονται οι προαναφερθέντες για τη τεράστια καθυστέρηση).
Προκηρύχθηκε η μελέτη του βόρειου οδικού άξονα, δημοσιεύθηκε χθες η πρόσκληση για την παράκαμψη Βασιλικού και προχωράμε για τη σύνδεση Χαλκίδας–Κύμης. Έχουμε πολλά ακόμη να κάνουμε στο οδικό μας δίκτυο, αλλά είμαστε σε καλό δρόμο.
Τελευταίο αφήνω το νέο μεγάλο μας στόχο, που αποδεικνύει και τη σημασία του βελτιωμένου επενδυτικού μας περιβάλλοντος: τη μεταφορά του λιμένα Χαλκίδας στη βοιωτική ακτή. Ένα νέο λιμάνι με μοναδικά πλεονεκτήματα (500 μέτρα από το σιδηρόδρομο, 1 χιλιόμετρο από την εθνική οδό και τη βιομηχανική ζώνη), που θα αλλάξει το μέλλον όχι μόνο της Χαλκίδας και της Εύβοιας, αλλά και ευρύτερα της Στερεάς Ελλάδας.
Η κατασκευή του είναι άμεσα εφικτή λόγω του ιδιωτικού ενδιαφέροντος για σύμπραξη με το Δημόσιο (το βελτιωμένο επενδυτικό περιβάλλον, βλέπετε). και θέλω να ευχαριστήσω τον Βασίλη Κικίλια για το ενδιαφέρον του στην υλοποίηση του έργου, που έχει αγκαλιάσει ο Πρωθυπουργός.
Για όλους αυτούς τους λόγους — και για ακόμη περισσότερους που δεν πρόλαβα να αναφερθώ — φυσικά και υπερψηφίζω τον προϋπολογισμό.
