Σίμος Κεδίκογλου: «Η Κυβέρνηση εξυπηρετεί την εκλογική της πελατεία»

Νομοσχέδιο αποδόμησης των μεταρρυθμίσεων και προσπάθεια της Κυβέρνησης να εγκαθιδρύσει κομματικό κράτος, δίνοντας υπερεξουσία στους συνδικαλιστές χαρακτήρισε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας Σίμος Κεδίκογλου, το σχέδιο νόμου «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης – Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση – Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» μιλώντας στη σημερινή τρίτη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής.
Ο Σίμος Κεδίκογλου τόνισε ότι η Κυβέρνηση αδιαφορεί και εθελοτυφλεί για τις επείγουσες ανάγκες της χώρας, προτάσσοντας τα κομματικά της συμφέροντα και την εξυπηρέτηση της εκλογικής της πελατείας, επισημαίνοντας ότι είναι πρωτοφανές Υπουργός να νομοθετεί για πελάτες και συνεργάτες του.
Σχολιάζοντας διατάξεις άρθρων του νομοσχεδίου έκανε λόγο για ασάφειες και αοριστίες που δημιουργούν εύλογες απορίες για τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούνται, ενώ αναφέρθηκε σε σειρά ζητημάτων όπως είναι η παράδοση των πειθαρχικών συμβουλίων στους συνδικαλιστές και η κατάργηση της αυτοδίκαιης αργίας, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η Κυβέρνηση «κλείνει το μάτι» στην ατιμωρησία.
Ακολουθεί η εισήγηση του Σίμου Κεδίκογλου:
«Με το νομοσχέδιο αυτό η Κυβέρνηση επιβεβαιώνει, ότι δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, αδιαφορεί, εθελοτυφλεί για τις πραγματικά εξαιρετικά επείγουσες ανάγκες της χώρας και προτάσσει τα κομματικά της συμφέροντα και την εξυπηρέτηση της εκλογικής της πελατείας. Τρεις μήνες Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ποιες ήταν οι νομοθετικές προτεραιότητες της; Η επαναλειτουργία της ΕΡΤ , η αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού και τώρα αυτό το νομοσχέδιο το οποίο έχει στόχο τον εκ συνδικαλισμό του κράτους την επάνοδο του κομματισμού στη Δημόσια Διοίκηση. Ένα νομοσχέδιο άγνωστου, απροσδιόριστου κόστους, δεν ξέρουμε καν ποιος θα είναι ο αριθμός των επαναπροσληφθέντων, ποιο θα είναι το κόστος, πόσες φορές αναφέρεται στο νομοσχέδιο ότι το ποσό θα είναι κατ’ εκτίμηση του επισπεύδοντος του Υπουργού και πότε γίνεται αυτό, σε ποια συγκυρία; όταν η Κυβέρνηση παίρνει τα αποθεματικά των δήμων και των ασφαλιστικών ταμείων για να καλύψει τρέχουσες ανάγκες. Αφήνουμε το πρωτοφανές -θα τα ξαναπούμε στην Ολομέλεια- Υπουργός να νομοθετεί για πελάτες του και για συνεργάτες του. Ο Κώδικας Δεοντολογίας, πήραμε απάντηση στην ερώτηση που καταθέσαμε, ανεπαρκέστατη, αλλά απ’ ότι καταλαβαίνω ο Κώδικας Δεοντολογίας de facto δεν ισχύει σε αυτή την Κυβέρνηση. Πίσω από τις όμορφες λέξεις που έχει ο τίτλος αυτού του νομοσχεδίου κρύβεται ο πραγματικός στόχος. Άλλωστε το πώς αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση τη Δημόσια Διοίκηση το αντιληφθήκαμε και στην ακρόαση των Φορέων γνωρίζοντας και ακούγοντας την πρόεδρο που τοποθέτησε στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης, πρόσωπο χωρίς καμία εμπειρία Διοίκησης στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης, επιλογή με αδιαφανέστατα κριτήρια. Δεν ξέρω πως, αλλά δείχνει πολλά για το πώς αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση τη Δημόσια Διοίκηση. Ο στόχος αυτού του νομοσχεδίου είναι να εγκαθιδρυθεί κομματικό κράτος και να δοθούν υπερεξουσίες στους συνδικαλιστές. Πόση εξουσία; Ακόμα και να μας «πνίξουν» στα σκουπίδια χωρίς κανένας να μπορεί να κάνει τίποτα. Τους δίδεται και πειθαρχική εξουσία με αυτό το νομοσχέδιο και είναι επικίνδυνο το «κοκτέιλ» το συνδικαλιστικό Όργανο να γίνεται και πειθαρχικό Όργανο. Όσον αφορά το ακαταδίωκτο; Ουσιαστικά ισοδυναμεί με ασυδοσία. Ξεχνάμε, φυσικά, τα περί αυτοδίκαιης αργίας, μόνο αν προφυλακίζεται κάποιος θα τίθεται σε αυτοδίκαιη αργία, το μόνο που πετυχαίνει είναι να αποδομήσει κάθε μεταρρύθμιση που είχε γίνει για μία σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση. Σε ό, τι αφορά τον προγραμματισμό της Δημόσιας Διοίκησης, τη διαφάνεια, τον έλεγχο επιστρέφουμε στο χειρότερο χθες.
Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά:
Άρθρο 1. Δεν ξέρω τι να πω για την παράγραφο 2: « σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλεται πολιτική επιστράτευση ή οποιασδήποτε άλλης μορφής επίταξη προσωπικών υπηρεσιών ως μέτρο αντιμετώπισης απεργίας» και έχω μία μεγάλη απορία για να μην πω αγωνία. Αν πνίγεται στα σκουπίδια η Αθήνα δεν θα μπορεί να γίνει τίποτα; Όχι, γιατί λέει ότι σε καμία περίπτωση εκτός αν προστεθεί η περίπτωση της απειλής της δημόσιας υγείας.
Λοιπόν, επίσης, Υπουργέ η παράγραφος 5 είναι εξαιρετικά αόριστη: «με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ρυθμίζεται κάθε άλλο σχετικό θέμα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου». Το Σύνταγμα ορίζει ότι η εξουσιοδότηση αυτή για Υπουργική Απόφαση αφορά τεχνικά ζητήματα. Εσείς το έχετε κάνει σκούπα. Θα πρέπει να προσδιοριστεί.
Επίσης, σε ό, τι αφορά τη διαπίστωση του ορίου ηλικίας ο ίδιος ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ θα διαπιστώνει ότι έχει υπερβεί το όριο ηλικίας; Ειλικρινά κύριε Υπουργέ δεν μπορώ να καταλάβω αυτό με την ηλικία, γιατί το 73 έγινε 70, ποιους αφορά; Ποιος φωτογραφίζεται; Επίσης, δεδομένου του γεγονότος, ότι οι Δικαστικοί συνταξιοδοτούνται στα 67 παρουσιάζονται και κάποια άλλα προβλήματα. Δεν ξέρω δημιουργεί εύλογες απορίες αυτό το όριο ηλικίας.
Το άρθρο 3 είναι η αποθέωση της διαστρέβλωσης των λόγων. Γιατί αυτό το περί αποκατάστασης του τεκμηρίου της αθωότητας είναι ότι πιο άστοχο έχω ακούσει, γιατί το μέτρο της αυτοδίκαιης αργίας κρίθηκε και δικαστικώς κρίθηκε ως συνταγματικά αποδεκτό Διοικητικό και όχι Πειθαρχικό μέτρο. Συνεπώς δεν προσέβαλε σε καμία περίπτωση το τεκμήριο της αθωότητας. Ουσιαστικά, αυτό που κάνετε είναι, γιατί με τη διαδικασία της αυτοδίκαιης αργίας εκτός των άλλων αναγνωριζόταν στον ελεγχόμενο ή στη Διοίκηση η δυνατότητα να αιτηθεί την αναστολή του μέτρου και να αποφασίσει σχετικά το αρμόδιο Πειθαρχικό Όργανο, λοιπόν, αυτό που κάνετε είναι ουσιαστικά να το καταργείτε.
Με την παράγραφο 2 «κλίνετε το μάτι» στην ατιμωρησία και επίσης θα ήθελα να προσθέσω για την παράγραφο 8, ότι ουσιαστικά την καταργείτε την αυτοδίκαιη αργία. Έχετε όμως και την πρόβλεψη ότι σε δύο εβδομάδες θα επανέλθουν όλοι όσοι είναι σε αυτοδίκαιη αργία και δεν βρίσκονται στη φυλακή και λέτε ότι μόνη περίπτωση, ας υποθέσουμε ότι εγώ έχω κατηγορηθεί για κλοπή αλλά δεν είμαι στη φυλακή είμαι σε αυτοδίκαιη αργία και μπορώ να επιστρέψω στην Υπηρεσία μου. Καταλαβαίνετε πως θα αισθάνονται οι άλλοι Υπάλληλοι. Το μόνο μέτωπο που αφήνεται στην παράγραφο 8: λέτε ότι μπορεί το Ανώτατο Μονομελές Όργανο Διοίκησης ή ο Πρόεδρος Ανεξάρτητης Αρχής ή αν δεν υπάρχει ο Πρόεδρος Συλλογικών Οργάνων Διοίκησης κάποιος, το αρμόδιο για το διορισμό Όργανο, μπορεί να αποφασίσει με αιτιολογημένη απόφασή του την αναστολή άσκησης των καθηκόντων για όσους από τους υπάλληλους αυτούς υφίσταται και εδώ είναι ακριβώς τα λόγια σας «σχετικός επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος». Τίποτα πιο αόριστο δεν έχω ξαναδεί. Δίνετε πολλή δουλειά στους συναδέλφους σας Δικηγόρους θα χαρούνε πάρα πολύ αλλά από εκεί και πέρα μπλέκουμε άσχημα. Χρειάζονται τουλάχιστον σαφέστερες διατυπώσεις.
Να πάμε στο άρθρο 5 τα Πειθαρχικά Συμβούλια γιατί τα παραδίδεται στους συνδικαλιστές και άκουσα αυτά που λέχθηκαν στην προηγούμενη συνεδρίαση της Επιτροπής, ότι θα είναι μόνο δύο στους πέντε συν ένας Υπηρεσιακός και ξέρετε πολύ καλά ότι ο Υπηρεσιακός εξαρτάται σε πάρα πολλές περιπτώσεις από τους συνδικαλιστές. Έχετε παραδώσει την πλειοψηφία. Αντίστοιχα και με το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο, όπου βάζετε τους εκπροσώπους της ΑΔΕΔΥ. Στα πειθαρχικά παραπτώματα θέλω να σας ρωτήσω κύριε Υπουργέ για το 3: «σε καμία περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή κατά την έννοια της…. του παρόντος άρθρου η άσκηση συνδικαλιστικής πολιτικής ή κοινωνικής δράσης». Υπάρχει τίποτα που να απαγορεύεται; Και το ρωτάω αυτό επειδή γνωρίζω, ότι με το θέμα της βίας δεν είναι ξεκάθαρη η θέση πολλών στο κόμμα σας. Μπορεί να βιαιοπραγεί ο συνδικαλιστής; μπορεί να προπηλακίζει; μπορεί να απαγορεύει την είσοδο; Κάπου θα πρέπει να τεθούν όρια. Γιατί η πιο βασική αρχή είναι, ότι η δική σου ελευθερία δεν πρέπει να παραβιάζει την ελευθερία του άλλου. Και αυτό βλέπω να καταστρατηγείται.
Λοιπόν, πολύ γρήγορα γιατί αντιλαμβάνομαι ότι έχουμε ξεπεράσει τα όρια του χρόνου θα ήθελα να σάς επισημάνω ότι στο άρθρο 9 περιμένουμε και την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής αλλά μονιμοποιήσεις κύριε Υπουργέ χωρίς ανάμειξη του ΑΣΕΠ; Το Σύνταγμα τι έχει να πει για όλα αυτά;
Για το θέμα των Δημοτικών Αστυνομικών κύριε Υπουργέ ή θα είναι όλοι ίσοι, αλλιώς δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις. Ή θα δώσετε το δικαίωμα της επιλογής σε όλους αλλιώς δεν υπάρχουν πατρίκιοι και πληβείοι στη Δημοτική Αστυνομία.
Για το ΕΚΔΑ σας τα είπα και επίσης στο άρθρο 24 το έχουμε συζητήσει και στην Επιτροπή δεν είναι δυνατόν τα ΚΕΠ να λειτουργούν ως ταμεία πρέπει να βγει αυτό, γιατί θα έχουμε τεράστια προβλήματα»